Προσφορά στο πάρκο ακαδημίας Πλάτωνος

To Πάρκο Ακαδημίας Πλάτωνος-το πάρκο της καρδιάς μου, εκεί που ανθίζει ενότητα και ελπίδα

Θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το άρθρο στο πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος. Έχω πολύ προσωπική σχέση μαζί του και θα μιλήσω για το ιστορικό της εμπειρίας μου με αυτό. Οι λόγοι πολλοί. Όμως ο πιο βασικός είναι πως αυτό το πάρκο για μένα ήταν και είναι ένας τόπος που ξυπνά την ελπίδα, την ενότητα και τον καλύτερο εαυτό μου. Και για αυτό θα κάνω ότι μπορώ να το υπερασπιστώ. Σε μια περίοδο που η πραγματικότητα βγάζει πολύ σκληρότητα, αυτό το πράσινο, φωτεινό και ιερό σημείο στο χάρτη της Αθήνας μου δίχνει το δρόμο. Ύστερα από τα Τέμπτη, η απίστευτη τραγωδία στην Πύλο, που δεν την χωράει ο νους μου. Όμως αυτή τη φορά αποφάσισα να κάνω τον θυμό καύσιμο για κάτι δημιουργικό, αντί να δηλητηριάσει έστω και προσωρινά τη σκέψη μου. Και στο νου μου έρχεται και πάλι το πάρκο. Εκεί που γνώρισα τις έννοιες συνεργατικότητα, αλληλεγγύη, έμπρακτα. Και βίωσα την πνευματικότητα που αγκαλιάζει τον άνθρωπο όπως είναι, με όλα τα φωτεινά και τα δύσκολα κομμάτια του, και τιμά τη Φύση ως Θεά. 

Πως όλα ξεκίνησαν;

Πριν δέκα χρόνια επισκέφτηκα το πάρκο, ενώ δεν είχα ποτέ ακούσει και δεν είχα ποτέ μάθει για αυτό. Η τότε κολητή μου γνώριζε έναν σαμάνο που θα έκανε μια τελετή εκεί. Ήθελα και γω να δω πως είναι. Δεν είχα βέβαια ιδέα τι είναι σαμανισμός. Στήσαμε μια σκηνή μέσα στο πάρκο και εκεί αρχίσαμε να κάνουμε κάποιους δυνατούς διαλογισμούς με αναπνοές. Η μυρωδιά απο αιθέρια έλαια μέσα σε αυτό το μικρό χώρο της σκηνής έδινε μια αίσθηση εξωτική. Εκεί γνώρισα και το palo santo, το ιερό ξύλο από το Περού, που όταν κάποιος το κάψει εξαγνίζει την αύρα του και τη βαριά ενέργεια του χώρου. Θυμάμαι ήχο από τύμπανο και σείστρο και μουσική απο φλάουτο. Ύστερα έμαθα πως αυτά είναι βασικά εργαλεία για ένα σαμάνο, γενικά η τέχνη, για να μπορεί να αλλάζει τα επίπεδα συνειδητότητας του.

Μια σκοτεινή εποχή, και το πάρκο ως λίκνο φωτός

To 2015 ήταν από τις πιο δύσκολες αλλά και ουσιαστικές χρονιές της ως τωρα ζωής μου. Δεν είχα δουλειά, προσωπική ζωή, αλλά είχα βαθιές ρίξεις. Ενώ έχασα συχνά εκείνη τη χρονιά το νόημα. Η ζωή μου άλλαξε. Εκείνη την περίοδο ένας άνθρωπος που με βοήθησε και μου στάθηκε ήταν ο Δημήτρης Γαλάνης. Ανήκα στην πνευματική του ομάδα, Ροήζων, που κάναμε όμορφη πνευματική εργασία. Μετακόμισα στο σπίτι που έχει στην Ακαδημία Πλάτωνος, και το είχαμε ονομάσει το σπίτι του Ροήζων. Για μένα ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα καθώς στην αρχή δεν είχα καν ίντερνετ. Οπότε άρχισα να περνάω χρόνο στο πάρκο. Εκεί ηρεμούσα, με γαλήνευε. Έμαθα για το Καφενείο της Ακαδημίας Πλάτωνος που είχε συνέχεια όμορφες δραστηριότητες, άκουγα παραμύθια για ενήλικες τις Παρασκευές, αντί για τηλεόραση, μιας και δεν είχα. Επίσης άρχισα να πηγαίνω σε μαθήματα για σκίτσο, στον όμορφο χώρο της Πολιτείας, ένας χώρος αφιερωμένος στην τέχνη και τον πολιτισμό. Ύστερα από λίγο καιρό άρχισα να κάνω εγώ μαθήματα εκεί διαλογισμού. Και σιγά σιγά ορθοπόδησα.

Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός!

Μιας και οικονομικά ακόμα δεν ήμουν σε κατάσταση να κάνω διακοπές, είδα μια όμορφη αγγελία εκείνο το διάστημα. Ζητούσαν εθελοντές για την Έυβοια, όπου θα γινόταν μια προσπάθεια για οικοκοινότητα. Και αποφάσισα να πάω. Πως τα έφερε έτσι η μοίρα και αυτοί οι άνθρωποι έμαθα αργότερα πως είχαν σχέση με ένα από τα καλύτερα φεστιβάλ που γίνονταν στην Αθήνα. Το φεστιβάλ αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας. Και για καλή μου τύχη (ή η μοίρα) εκείνο τον Οκτώβρη θα γινόταν το φεστιβάλ για πρώτη φορά στο πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος και καλούσαν εθελοντές για τη διοργάνωση! 

Πόσο ενθουσιάστηκα ήδη από την πρώτη συνάντηση! Άκουσα και είδα έμπρακτα πως μια συνέλευση 20-30 ατόμων (δε θυμάμαι πόσοι ήμασταν) λειτούργησε ρολόι και σε ένα μήνα διοργάνωσε με επιτυχία ένα πολύ ομορφο φεστιβάλ, που φιλοξένησε χιλιάδες κόσμο. Γνώρισα υπέροχους ανθρώπους, όπως τη Χριστίνα Παπαδοπούλου, πλέον συνεργάτη μου και πολύ ουσιαστική φίλη, που με μύησε στον κόσμο της συνεργατικότητας. Και είδα πως είναι εφικτή η συνεργασία με ισότητα και σεβασμό και άρτιο αποτέλεσμα. Εκεί έμαθα πάρα πολλά για την αλληλέγγυα και συνεργατική οικονομία, την αμεσοδημοκρατία και το παράδειγμα της Ισπανίας, και πως ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Ένας κόσμος σεβασμού, αφθεντικότητας που τιμά τον άνθρωπο και τη φύση.

Η τελετή despacho 

Πέρα από το κομμάτι της διοργάνωσης ανέλαβα να κάνω μια τελετή despacho για να πάει καλά το φεστιβάλ, μαζί με την Otilia Selicean. Τους είχα πει πως ασχολούμε με αυτά και για να χει καλή ενέργεια το φεστιβάλ, έγινε αυτή η όμορφη τελετή. Προέρχεται από την παράδοση των Quero σαμάνων στο Περού και ο σκοπός είναι η αρμονία όλων των στοιχείων σε μια κατάσταση. Πχ για το φεστιβάλ, να είναι αρμονικές όλες οι σχέσεις συμμετεχόντων αλλά και της γειτονιάς και των ζώων, εντόμων, να πάει καλά σε όλα τα επίπεδα οικονομικά, συμβολικά, ψυχικά, καλλιτεχνικά κλπ. Ήταν ένα αξέχαστο despacho, που έγινε με πολλούς σπόρους, λουλούδια, βότανα, ζάχαρη, βαμβάκι κλπ, που κάθε τι συμβόλιζε κάτι, και όμορφη μουσική. Εκεί γνωρίστηκα και με τον αγαπημένο φίλο και συνεργάτη Dj Junior X, ή όπως ειναι το όνομα του Μάνο Χατζημανώλη. Ήταν μια πολύ γλυκιά και ιερή στιγμή που θα μείνει αξέχαστη.

Το πάρκο πάντα φέρνει ενότητα

Αυτό το πάρκο πάντα φέρνει ενότητα. Πέρα από το φεστιβάλ που έγινε και την επόμενη χρονιά στο πάρκο υπάρχουν τόσες ομάδες που έκαναν και κάνουν δράσεις εκεί. Έγινε και η αφορμή να βρεθούμε δεκάδες άνθρωποι και να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε έναν συνεταιρισμό για όλα τα αγαθά, τον Ολοκληρωμένο Συνεταιρισμό Αθήνας. Μπορεί να μην υπάρχει πια, αλλά για πολύ κόσμο μας έβαλε σε μια διαδικασία να δούμε πως ο καταναλωτισμός, ο καπιταλισμός δεν είναι η μόνη επιλογή. 

Ύστερα για χρόνια σε αυτό το πάρκο έγιναν και γίνονται μαθήματα γιόγκα, διαλογισμού, δωρεάν παρουσιάσεις, ενημερώσεις, ομιλίες για κοινωνικά θέματα, δωρεάν προβολές ταινιών, πάρτυ γενεθλίων, γλέντια, εορτασμοί ισημερίας, πυροβασίες, ο Κλήδωνας, καλλιτεχνικά δρώμενα, δραστηριότητες για παιδιά και πόσα άλλα, που μας φέρνουν κοντά, ανθρώπινα.

Η φύση του πάρκου

Η φύση του πάρκου είναι ανεκτίμητη. Ένας τόπος που είναι πνεύμονας για την Αθήνα χρόνια. Ένας πνεύμονας ανάσας, αλλά και γνώσης, από την αρχαιότητα. Ένα σημείο που η γεωμετρία συναντά την ιερότητα και συνδέεται με άλλα ιερά μέρη της Ελλάδος, όπως η Ακρόπολη. «Μηδείς ἀγεωμέτρητος εἰσίτω μοι τῇ θύρᾳ»,ειναι μια φράση αιώνια και επίκαιρη, με την ερμηνεία της λέξης “αγεωμέτρητος” να είχε ευρύτερη έννοια, αποδίδοντας την έλλειψη μέτρου ή σωφροσύνης. Το πάρκο από τη φύση του έχει τη δυνατότητα να μας φέρνει κοντά στην αρμονία και στο τι έχει ουσία, όπως και για το τι είναι αυτό που αξίζει να παλεύουμε στη ζωή.

 Θυμάμαι την εκδήλωση που είχαμε κάνει σε συνεργασία με τον Junior X και άλλους σπουδαίους συνεργάτες για την προστασία της Σαμοθράκης, της καταστροφής του Σάος για να γίνουν ανεμογενήτριες και το Standing Rock το 2017 με το όνομα ‘’Pray for Sacred Earth’’.  Ή που μαζί με τον συνεργάτη Felix Metzger μέσα από μια εκδήλωση προέκυψε σε μια δημιουργική ροή η βάση του σεμιναρίου μας Authentic Connection. Αλλά και πόσες άλλες ιδέες. Και όλα αυτά με ανοιχτή καρδιά, χωρίς σκοπό το κέρδος, αλλά το τι κοινό που έχουμε, τα σημεία συνάντησης μας ως άνθρωποι, την αγάπη μας για τη φύση. Και είμαι σίγουρη πως έχει πάρα πολλές άλλες δράσεις που είτε μου ξέφυγαν, είτε δεν τις ξέρω. Όλες όμως έχουν να κάνουν με το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, σε μια καλή ζωή με ουσία και αγάπη για τη φύση. 

Ένας τόπος έκφρασης και αγώνα

Το πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνος χρόνια τώρα γίνεται προσπάθια να γίνει βορά στους μεγαλοεπιχειρηματίες. Οι οποίοι κάνουν ο,τι μπορούν για να το θυσιάσουν στο βωμό του κέρδους. Είτε για να γίνει attraction για mall, είτε (όπως τώρα) για να γίνει attraction για τουρίστες. Χωρίς κανένα σεβασμό για το τι προσφέρει στη γειτονιά, και σε όλους εμάς, αλλά και στη φύση του. Ήδη έχουν κόψει δέντρα του, σε μια Αθήνα που ασφυκτιά. Πάντα οι κάτοικοι ήταν εκεί, στη δράση να το προστατέψουν. Και συνεχίζουν να το κάνουν. Όπως και τώρα να γίνει εκεί ένα μουσείο που δεν σέβεται τίποτα από όσα εκφράζει ο πλούτος του πάρκου. 

Για αυτό το σκοπό σε συνεργασία με τον Junior X ως Dj και συντονιστή, και το Καφενείο της Ακαδημίας του Πλάτωνα ως hosts, θα αφιερώσουμε τον χορό μας και τον παλμό μας στη καρδιά του πάρκου. Την Κυριακή 25 του μήνα, θα δόσουμε ξανά ένα μήνυμα αλληλεγγύης και ενότητας, στο event: Ecstatic Dance to protect our park ,που θα γίνει μέσα στο πάρκο, 17:30- 20:30. 17:30 ώρα προσέλευσης.  Η είσοδος είναι με ελεύθερη συνεισφορά και τα χρήματα θα δοθούν για τον αγώνα της Πρωτοβουλιας αγώνα για το Πάρκο στην Ακαδημία Πλάτωνος