οι ζωές μας μετράνε

Όταν το συλλογικό ξεσηκώνεται έρχεται αλλαγή

Όταν το συλλογικό ξεσηκώνεται, έρχεται αλλαγή. Υπάρχουν μέρες που μας συμβαίνουν καταστάσεις πολύ προσωπικές. Υπάρχουν άλλες που ο,τι συμβαίνει έχει να κάνει με το συλλογικό, συνειδητό και ασυνείδητο. Διανύουμε μια περίοδο με πολύ θλίψη και οργή όλοι μαζί, συλλογικά. Η φωνή θέλει να εισακουσθεί. Δικαιώματα έχουν καταπατηθεί επαλειμμένα. Και το χειρότερο, θρηνούμε ψυχές που έφυγαν τόσο άδικα. Το νερό ιδιωτικοποιείται, το ίδιο και το ογκολογικό τμήμα του Παίδων. Η μέρα αφιερωμένη στις γυναίκες μας θυμίζει πως οι γυναίκες χρειάζεται να παλέψουμε για τα δικαιώματά μας. Την Τρίτη θα έχουμε την ημέρα κατά του ρατσισμού και του φασισμού. Κάθε μέρα έχουμε διαμαρτυρίες στην Αθήνα, πορείες και εκδηλώσεις για όλα αυτά που μας πνίγουν. Η εξουσία καταπατά. Το συλλογικό ασυνείδητο μας αποκαλύπτει, ο, τι τόσο καιρό δε θέλαμε να δούμε. Τι μπορούμε να κάνουμε;

Το συλλογικό ασυνείδητο και η συλλογική Σκιά

Το συλλογικό ασυνείδητο είναι η πηγή ασυνείδητων δεδομένων, το ψυχικό μας DNA, ως κληρονομιά του πολιτισμού μας, της κοινωνίας μας και της σοφίας ολόκληρης της ανθρωπότητας. Έχει μέσα τα αρχέτυπα όλου του κόσμου. Όπως το σταυρό, τους μύθους της γέννησης, θανάτου, αναγέννησης, τις δυνάμεις της φύσης. Είναι η ασυνείδητη μνήμη του ανθρώπινου είδους. Η πρώτη φωτιά που άναψε ο άνθρωπος, η πρώτη θρησκευτική πράξη που έγινε ποτέ, η ανακάλυψη της γραφής, αλλά και άλλα γεγονότα όπως η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Είναι όλα καταγεγραμμένα μέσα μας, μέσω του συλλογικού ασυνειδήτου. Και εμφανίζονται ως αρχέτυπα, στα όνειρα, στους μύθους και τα παραμύθια μας. Ως ηρωίδες και ήρωες στις ιστορίες μας, όπως ο Ηρακλής και η Περσεφόνη ή ο Βασιλιάς Αρθούρος κλπ. Αλλά και και στην ιστορία της ανθρωπότητας, από τον Che και τον Νέλσον Μαντέλα, ως τον Κολοκοτρώνη, τον Άρη Βελουχιώτη κλπ.

Η συλλογική Σκιά είναι όλα όσα αρνούμαστε αλλά είναι αληθινά σε επίπεδο συλλογικό. Όλες οι προβολές και οι απωθήσεις μας που έχουμε ως κοινωνία. Το ”κακό” που δεν αναγνωρίζουμε ότι είναι δικό μας αλλά είναι. Είναι η αρνητική πλευρά του συλλογικού Εαυτού. Το όλο θέμα είναι κατά πόσο οι άνθρωποι αφήνουμε αυτή την πλευρά να μας καταπιέσει, να μας κάνει να νιώσουμε αδύναμοι και κατώτεροι. Για πολύ καιρό μένει κρυμμένη και δρα υπόγεια. Υπάρχουν όμως στιγμές αυτοαποκάλυψης της κοινωνίας και εκεί η Σκιά φανερώνεται, όπως συμβαίνει και σε προσωπικό επίπεδο, με την ατομική Σκιά. Είναι η Σκύλα και η Χάρυβδη, το τέρας του Λόχνες κλπ αλλά και το τέρας του Καπιταλισμού, του Εγωτισμού κλπ.

Όταν η συλλογική Σκιά φανερώνεται 

Είναι ημέρες που βιώνουμε αποκάλυψης της συλλογικής Σκιάς. Ημέρες που ξεγυμνώνουν ότι ως τώρα ήταν κρυμμένο. Από τον προηγούμενο χρόνο έρχεται στο φως το Αποτρόπαιο. Τώρα βλέπουμε. Έχουμε το κουράγιο να αντικρύσουμε τη σήψη στην κοινωνία μας; Απαιτεί το κουράγιο ηρωιδών και ηρώων. Η Σκιά φανερώθηκε. Και εμείς χρειάζεται να σταθούμε με ακεραιότητα μπροστά της και να της πούμε: σε βλέπω. Βλέπω το θηρίο του καπιταλισμού και της πατριαρχίας να καταβροχθίζει δικαιώματα, χρήματα και τη δύναμη των ανθρώπων.

Όχι όμως όλων. Εκείνοι που είναι στην εξουσία δίνουν τις εντολές. Τους σκέφτομαι για ένα λεπτό. Και λέω, κανένας από αυτούς δεν είναι ευτυχισμένος. Πρέπει να είσαι μια τόσο πεινασμένη, κενή και πονεμένη ψυχή που να χεις μουδιάσει τόσο πολύ τον εαυτό σου και την ηθική σου, ώστε να μην νιώθεις την αδικία και τον πόνο που προκαλείς. Φαντάζομαι τις ψυχές τους κούφιες, σα σκιές, να στοιχειώνουν τον κόσμο. Επίσης σκέφτομαι πως χρειάζονται ηρωικές ψυχές που θα πουν όχι σε αυτή τη βαναυσότητα για να σταματήσει όλο αυτό να συμβαίνει. Να σταθούμε εμπρός σε αυτή τη Σκιά, να την αναγνωρίσουμε πως ανήκει στην κοινωνία μας και να της πουμε στοπ! Είμαστε συνειδητοί. Αναλαμβάνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί. Δημιουργούμε εμείς την κοινωνία που θέλουμε. Τώρα!

Οι ηρωίδες και οι ήρωες του σήμερα

Οι ηρωίδες και οι ήρωες του σήμερα καλούμαστε να γίνουμε εμείς. Δεν υπάρχουν σωτήρες. Έχουμε μέσα μας δύναμη και ορμή ζωής. Μπορούμε να τη στρέψουμε να λυθεί η πλάνη, να καθαρθεί το σάπιο, να φυτρώσει το καινούριο. Οι κυματοθραύστες της γενιάς μας μίλησαν: Ως εδώ! Είπαν πως στις πορείες της ημέρας της Γυναίκας ήταν εκατοντάδες χιλιάδες σε όλη την Ελλάδα. Ήταν μια στιγμή ιστορική. Είμασταν όλοι εκεί! Ο θυμός έγινε σύνθημα, απέκτησε συλλογική φωνή. Αυτή η φωνή χρειάζεται να συνεχίσει να εκφράζεται. Βγαίνει κάθε μέρα στους δρόμους και μας λέει: Ξυπνήστε! 

Γιατί την ημέρα της Γυναίκας;

Έχει έρθει η ώρα της αποκατάστασης της Γυναίκας, σήμερα. Η Γυναίκα θα ηγηθεί την αλλαγή. Συμβαίνει παγκοσμίως. Χρειάζεται να μπει φρένο στην εκμετάλλευση της. Τη χειραγώγησή της. Και όταν η Γυναίκα πάρει τη δύναμή της πίσω, ο κόσμος θα ανθίσει. Η Φύση είναι Γυναίκα. Η Γυναίκα είναι Φύση. Ο κόσμος του ανταγωνισμού δεν φέρνει σε κανέναν ευτυχία. Ο κόσμος της φροντίδας, της ομορφιάς, της εστίας, φέρνει ειρήνη και γαλήνη.

Συλλογικά και προσωπικά έχουμε δρόμο ακόμα.

Δε χρειαζόμαστε περισσότερους πολιτικούς και τεχνοκράτες. Αλλά θεραπευτές, καλλιτέχνες και ειρηνοποιούς. 

Η συμβολή μου σε αυτό πέρα από την αλληλέγγυα δράση, είναι να βλέπω τις πελάτισσες και τους πελάτες μου να κλείνουν πληγές και να ανακουφίζουν τον πόνο. Να πέρνουν αποφάσεις για την ευημερία τους και να ανθίζουν.

Είμαι εδώ, για αυτό το σκοπό, και στο δρόμο καθεμιάς και καθένα που θέλει να βαδίσει το δρόμο της φροντίδας και της θεραπείας. Είμαι εδώ να βοηθήσω στο να δει καθεμιά, καθένας, καθένα τη Σκιά, να την αναγνωρίσει και να της πει στοπ. Να την εισακούσει και να της δώσει το χώρο της, αλλά και να την οριοθετήσει. Ώστε να μην καταπατά, και σφετερίζεται. Και ώστε να μπορώ εγώ, εσύ, εμείς να δημιουργούμε τη ζωή που θέλουμε.

(Για τη συλλογικη Σκιά, τα αρχέτυπα της Ηρωίδας και του Ήρωα, θα γίνει μεγαλύτερη ανάλυση στο επόμενο άρθρο)