Όταν στερεύω από όρεξη και έμπνευση τι μπορώ να κάνω;

Όταν στερεύω από όρεξη και έμπνευση τι μπορώ να κάνω; Υπάρχουν στιγμές που δεν ακολουθεί το σώμα αυτό που νιώθει το συναίσθημά μου. Και άλλες φορές που η σκέψη μου σεργιανίζει σε καταστάσεις ονειρικές και δε θέλει να βρεθεί στην καθημερινότητα. Όταν η όρεξή μου για δημιουργία ή έμπνευση κοιμάται. Τι κάνω τότε; Υπάρχουν λύσεις και πρακτικές; Υπάρχει τρόπος να ανοίξω τη βρύση του οίστρου ή όχι; Και όταν αναφέρομαι στην έμπνευση δεν είναι μόνο για το κλασικό, της γραφής ή κάποιας πιο κλασικής μορφής τέχνης. Είναι για κάθε τι που δημιουργώ. Είτε είναι το φαγητό της ημέρας, είτε μια υπηρεσία και ένα προϊόν, είτε είναι οι συνθήκες για να έχω παραγωγικότητα. Για κάθε μια/ένα η σχέση με την όρεξη, την έμπνευση και τη δημιουργία είναι διαφορετική. Όμως σχετίζεται με συγκεκριμένα ψυχικά φαινόμενα που θα τα δούμε μαζί.

Όταν στερεύω από όρεξη και έμπνευση

Καλό είναι να μην με ζορίζω, όταν στερεύω. Η τεχνική με το καρότο και το μαστίγιο δεν πιάνει. Έχει αποδειχτεί επιστημονικά, πως έχει πολύ μικρή διάρκεια η επίδρασή της. Αυτό που πιάνει είναι να με καταλάβω. Όταν σεργιανίζει το μυαλό μου εδώ και εκεί καό είναι να μπω σε μια διαδικασία να ακούσω τι έχει στερέψει μέσα μου. Ίσως δεν έχω άλλες αντοχές και δυνάμεις. Ή ίσως χρειάζομαι ξεκούραση. Ίσως μου λείπει ενέργεια και χρειάζεται κάπως να τη βρω. Πιθανόν να είμαι σε κατάσταση αγρανάπαυσης. Όταν στερεύω καλό είναι να δω τι έχει μείνει κενό μέσα μου. Και όχι να τα παρατήσω. Αλλά να δώσω χρόνο να γεμίσω. Στην ώρα μου.

Και μετά;

Μετά αφού κάπως γέμισα, είτε με διατροφή, είτε με ρέικι, είτε με κάτι που με γεμίζει, όπως το να απολαύσω ένα ηλιοβασίλεμα, να δω: Τι είναι αυτό που δημιούργησε το κενό; Είναι μια σχέση που με ρουφά; Είναι πως δεν κάνω τη δουλειά που αγαπώ; Ή μήπως έχω βάλλει πολλά καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη και εξουθενώθηκα; Επίσης είναι πιθανό κάτι να έγινε στο συναισθηματικό μου είναι που δεν το έχω φροντίσει και πονάει άρα θέλει την προσοχή μου. Πολλά τα ερωτήματα. Η αυτογνωσία είναι σημαντική. Και εκεί έρχεται η σιωπή. Η πιο ουσιαστική τεχνική. Γιατί μέσα της η σιωπή έχει το σπόρο του οίστρου. Με διαλογισμό να σωπάσω απαλά τον εσωτερικό διάλογο. Ας δώσω χρόνο στη σιωπή. Άλλωστε εκεί γεννιούνται οι ιδέες.

Η σχέση μου με το αρχέτυπο της Μητέρας

Όλ@ μέσα μας έχουμε μια Μητέρα που γεννά ιδέες. Το αρχέτυπο της Μητέρας είναι αυτό που δημιουργεί. Αν κάτι μπλοκάρει την εσωτερική Μητέρα να γεννήσει, να φέρει στον κόσμο την ιδέα, χρειάζεται να το δω. Να το αφουγκραστώ. Άραγε την αφήνω να είναι μέσα μου και να ζει μέσα στη φυσική ροή της ή την εμποδίζω και την πιέζω;

Το να έχω αρμονική σχέση με το προσωπικό μου αρχέτυπο της Μητέρας με στηρίζει στο να έχω καθημερινά όρεξη και έμπνευση.

Σε επόμενο άρθρο θα δούμε αναλυτικά το αρχέτυπο της Μητέρας.

Ωστόσο αν δυσκολεύεσαι στο να έχεις όρεξη για ζωή και δημιουργία, έμπνευση μπορούμε να το δουλέψουμε μαζί μέσα από ατομικές συνεδρίες. Να σε στηρίξω στην αυτογνωσία σου και στο να αναπτύξεις μια αρμονική και όμορφη σχέση με την έμπνευση, καθημερινά. Επίσης μπορούμε να κάνουμε μαζί και συνεδρίες ρέικι για να γεμίσεις με ενέργεια και ζωτικότητα.