Τι έχει να πει η θετική ψυχολογία για το ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ;

Τι έχει να πει η θετική ψυχολογία για το ψωμί, παιδεία, ελευθερία; Χτες είχαμε την επέτειο του εορτασμού της 17 Νοέμβρη. Μια μέρα που χρειάζεται να θυμάμαι. Σε σχέση με το τι διαμορφώνει την καθημερινότητα μου σήμερα. Αλλά και το ποιες ανάγκες η κοινωνία μου καλύπτει και με ποιο τρόπο. Με κάνει να αναλογιστώ, είναι επίκαιρο το σύνθημα; Και τι κάνω εγώ για αυτό; Έχω αναλάβει την ευθύνη μου για τις δικές μου ανάγκες; Συμμετέχω στο να μπορούν οι συνάνθρωποί μου να απολαμβάνουν την κάλυψή τους; Η 17 Νοεμβρίου είναι ο εορτασμός σε ένα άλλο πολύ σημαντικό ΟΧΙ! Το ΌΧΙ στη δικτατορία. Αλλά και το ΝΑΙ στη διεκδίκηση σημαντικών δικαιωμάτων. Αλήθεια τι έχει να προτείνει η θετική ψυχολογία για όλα αυτά;

Λίγη ιστορία για τη 17 Νοέμβρη

Στις 17 Νοέμβρη του 1973 ήταν η μέρα-έξαρση των διαδηλώσεων που ξεκίνησαν από το Πολυτεχνείο κατά του καθεστώτος της Χούντας. Πολύ νωρίς το πρωί εκείνη την ημέρα είχε διαταχθεί η παρέμβαση του στρατού. Ένα από τα 3 τάνκ που είχαν παραταχθεί στο Πολυτεχνείο, έσπασε την περίφημη σιδερένια πύλη. Πολίτες πέθαναν εκείνη την ημέρα προασπίζοντας τα δικαιώματά τους.

Το σύνθημα ‘’Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία’’ κυριαρχούσε στα συλλαλητήρια και τις συγκεντρώσεις που ήδη συν έβαιναν εδώ και 4 μέρες. Το ψωμί είχε να κάνει όχι μόνο με το φαγητό, αλλά και τα χρήματα και την εργασία. Η παιδεία ήταν πολύ περιορισμένη με απεριόριστη λογοκρισία, καθώς και στην τέχνη. Και σε όλη την έκφανση της κοινωνικής ζωής. Η ελευθερία ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα. Και στην ελευθερία της έκφρασης, λόγου, πολιτικών ιδεών, αξιών, και πανανθρώπινων δικαιωμάτων.

Τι έχει να πει η θετική ψυχολογία σήμερα για το ‘’Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία’’;

Η θετική ψυχολογία είναι η επιστήμη που μελετά την καλή ζωή. Μελετά τι είναι αυτό που φέρνει την ευτυχία, την ευημερία. Την ποιοτική ζωή, με ικανοποίηση και μακροζωία. Καθώς αγκαλιάζω τα δυνατά μου σημεία και τις αδυναμίες που. Και εδώ η ερώτηση: Μπορεί να υπάρξει καλή ζωή μέσα στη δικτατορία; Ακόμα και για αυτούς που έχουν εξουσία. Όχι. Γιατί ακόμα κι αυτοί ζουν μια ζωή με βάση το φόβο. Και μπορεί να έχουν εξουσία πάνω στους άλλους όμως αυτό δεν μπορεί να τους κάνει ευτυχισμένους. Μόνο ίσως ικανοποιημένους για λίγο. Με μια ικανοποίηση που έχει στραβά θεμέλια και σύντομα πέφτει.

Το να έχω καλό φαγητό, εργασία, χρήματα. Το να έχω πρόσβαση σε καλή παιδεία, που έτσι θα εξελίσσω την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου/εαυτής μου. Καθώς και το να έχω την ελευθερία να είμαι όλα όσα είμαι, και να έχω τις επιλογές να με εξελίσσω με τον καλύτερο τρόπο. Όλα αυτά βοηθούν στη δική μου αυτοπραγμάτωση. Όμως στηρίζουν και στην εξέλιξη της κοινωνίας που έτσι μπορεί αληθινά να ανθίσει.

Η διεκδίκηση του ‘’Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία’’ είναι αίτημα της θετικής ψυχολογίας. Και θέλει από εμένα, εσένα και όλους/ες/α μας να το διεκδικούμε κάθε μέρα. Και η 17 Νοέμβρη να είναι μια καλή υπενθύμιση όταν το ξεχνάμε!