8 λόγοι γιατί δεν έχω βρει τους ρυθμούς μου ακόμα μετά τις διακοπές και πως να το αντιμετωπίσω;

Ακούω πολύ αυτές τις μέρες από πελάτισσες και πελάτες αλλά και τους δικούς μου ανθρώπους πως ακόμα δεν έχουν βρει τον ρυθμό τους στην καθημερινότητα. Επίσης ακούω πως νιώθουν ακόμα κούραση ή πως έχουν ανάγκη για περισσότερο ύπνο, ενώ στη δουλειά ακόμα δεν έχουν προσαρμοστεί. Και βλέπω και την ανησυχία στα μάτια τους να μην είναι αυτό κάτι που θα συνεχιστεί. Η αλήθεια είναι πως η συγκεκριμένη περίοδος είναι πολύ απαιτητική και υπάρχει η τάση να αγνοούμε την πίεση που δεχόμαστε από τις καταστάσεις και από τον ίδιο μας τον εαυτό. Το άγχος για επίτευξη έχει μπει για τα καλά ξανά στις ζωές μας. Ας δούμε τι συμβαίνει λοιπόν.

Οι 8 λόγοι γιατί δεν έχω βρει τους ρυθμούς μου ακόμα μετά τις διακοπές και πως να το αντιμετωπίσω είναι:

1.Η μετάβαση από τις διακοπές στην καθημερινότητα:

Αυτή η μετάβαση μπορεί να δυσκολέψει αρκετά και ειδικά αν οι διακοπές δεν είχαν τη διάρκεια που χρειαζόμουν. Συχνά μετά τις διακοπές πιέζω τον εαυτό/η μου να επανέλθω στους γρήγορους ρυθμούς που είχα πριν. Έτσι ώστε να είμαι καλή/ος στη δουλειά, να φροντίσω την οικογένεια κλπ. Δεν δίνω χρόνο στη μετάβαση. Αυτό που βοηθάει εδώ είναι σεβασμός προς τον εαυτό/η που δεν αντέχει να επιστρέψει τόσο άμεσα στις γρήγορες ταχύτητες. Άρα το να ακούσω το σώμα μου και να πάω με το ρυθμό του, όσο είναι εφικτό, είναι μια καλή λύση.

2.Ανάγκη για περισσότερη ξεκούραση:

Είναι πολύ πιθανό η δυσκολία να επιστρέψω στη ζωή της πόλης, να έχει να κάνει με μια συγκεκριμένη αλήθεια : Ότι χρειάζομαι περισσότερη ξεκούραση. Αν η αίσθηση της κόπωσης υπάρχει καλό είναι να δω πως θα δώσω ύπνο και χαλάρωση στον εαυτό/η μου. Αν μπαίνω αμέσως σε στρες μετά τις διακοπές να κάνω ότι μπορώ για να δώσω περισσότερη ηρεμία στον εαυτό/η μου. Μια ηρεμία που ξεκουράζει.

3.Η σύγκριση της ζωής που θέλω με τη ζωή που έχω:

Κάτι που είναι πιθανόν να συμβαίνει έχει να κάνει με τη διαπίστωση πως η ζωή που έχω δεν με ικανοποιεί. Οι διακοπές είναι ένα ιδανικό σενάριο που όμως κρατάει για λίγο. Ή μιας και φέτος υπήρξαν αρκετοί που δεν πήγαν διακοπές αυτό μπορεί να προσθέσει ένα βάρος στη καθημερινότητα. Εδώ αυτό που μπορεί να βοηθήσει είναι αρχικά η συνειδητοποίηση πως πράγματι η ζωή που έχω δεν μου κάνει. Ύστερα να εξετάσω αν είναι θέμα μοτίβου ανικανοποίητου και έλλειψη ευγνωμοσύνης ή αν πράγματι ζω πολύ εκτός από αυτό που θέλει η καρδιά μου. Μια όχι εύκολη διαδικασία, μα πολύ ουσιαστική για το πως θα σχεδιάσω την ζωή από δώ και πέρα.

4.Αλλαγή προτεραιοτήτων:

Αυτό είναι το επόμενο βήμα από τη συνειδητοποίηση της ζωής που έχω. Πολύ πιθανόν να χρειάζεται μια αλλαγή προτεραιοτήτων. Και ίσως να υπάρχει η κατανόηση πως η αγάπη εαυτού είναι χαμηλά στη λίστα. Αν ναι τότε σίγουρα κάτι χρειάζεται να αλλάξει. Να μπει πάνω πάνω η αυτό-αγάπη και η αυτό-αξία. Και ύστερα να δω που έχω την υγεία, και ειδικά την ψυχική υγεία. Αν και αυτά ήταν χαμηλά στη λίστα χρειάζεται να ανέβουν πιο ψηλά. Γιατί όσο και αν είναι σημαντική η δουλειά μου και η οικογένειά μου και θέλω να τα φροντίζω, αν δεν είμαι εγώ καλά, όλα μένουν πίσω.

5. Η δουλειά που κάνω ίσως πλέον να μην με ικανοποιεί:

Κάτι που επίσης άκουσα αρκετά αυτό το διάστημα είναι πως αρκετοί δεν είναι πλέον ικανοποιημένοι με τη δουλειά τους. Και ειδικά με το εργασιακό περιβάλλον ή και με το αντικείμενο εργασίας τους. Οπότε είναι σημαντικό να δούμε πόσο σοβαρή είναι αυτή η έλλειψη ικανοποίησης και από που πηγάζει, και τότε να στηθεί στρατηγική εύρεσης νέας εργασίας ή το στήσιμο της επιχείρησης των ονείρων σου.

6.Burn out: Εδώ μπαίνουν τα σήματα sos!

Αναφέρομαι στο σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης. Δηλαδή μια κατάσταση σωματικής και ψυχολογικής κόπωσης σε σημεία εξάντλησης. Αυτό οδηγεί σε έντονο στρες, θυμό και μια διαρκή αρνητικότητα, αίσθηση αβοηθησίας, έντονη αναβλητικότητα αλλά και ευερεθιστότητα. Το να νιώθεις δηλαδή σα να μην έχεις καθόλου ενέργεια να κάνεις τη δουλειά σου και τελικά το οτιδήποτε. Μια απογοήτευση και δυσαρέσκεια για την δουλειά σου σε ακολουθεί παντού και σαν να είσαι παγιδευμένη/ος/ο σε μια αδιέξοδη κατάσταση. Και αυτό είναι κάτι που χρειάζεται ατομικές συνεδρίες ψυχολογικής υποστήριξης.

7.Θλίψη ή και άλλα αρνητικά συναισθήματα:

Είναι πιθανόν άλλοι λόγοι να με κάνουν να νιώθω κόπωση. Όπως η δυσκολία διαχείρισης θλίψης και άλλων αρνητικών συναισθημάτων από γεγονότα που συνέβησαν το καλοκαίρι ή καταστάσεις που ίσως ήταν κάτω από το χαλί πολύ καιρό. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται να δουλευτούν τα θέματα αυτά και να δω πως μπορώ να διαχειριστώ με τον καλύτερο τρόπο τα αρνητικά συναισθήματα. Όχι με απόρριψη, αλλά με αποδοχή, φροντίδα και αγκάλιασμα αυτού που συμβαίνει. Και εδώ, θα πρότεινα τις ατομικές συνεδρίες.

8.Διατροφικές ανάγκες:

Κάτι άλλο που χρειάζεται να δω είναι η περίπτωση να λείπουν κάποιες βιταμίνες, πρωτεΐνη και άλλα στοιχεία από τη διατροφή μου και το σώμα μου μου το ανακοινώνει μέσα από την αίσθηση κόπωσης. Εδώ μια εξέταση αίματος θα βοηθήσει και ίσως και μια επίσκεψη σε διατροφολόγο.

Χρειάζεται αρκετή υπομονή και κατανόηση η μετάβαση από το καλοκαίρι στο φθινόπωρο. Το προηγούμενο διάστημα συνέβησαν πολλά όπως ο covid, τα θέματα με τη ΔΕΗ κλπ, οπότε η ανάγκη για ξεκούραση ήταν πιο μεγάλη. Προτείνω όπως πάντα να δώσεις στον εαυτό/η σου αυτό που χρειάζεται ακούγοντας τις ανάγκες σου. Και τότε πιο εύκολα θα μπορείς να επιστρέψεις σε μια καθημερινότητα που θα σε φθείρει λιγότερο και θα σε ενδυναμώνει περισσότερο.

Αν βλέπεις ότι χρειάζεσαι στήριξη και δυσκολεύεσαι, νιώθεις πως η κόπωση είναι κάτι παραπάνω και η ψυχολογία σου είναι πιεσμένη, σου προτείνω να κάνουμε μαζί ατομικές συνεδρίες για να πάρεις την ενδυνάμωση που χρειάζεσαι και να μπορείς να διαχειρίζεσαι καλύτερα τα δύσκολα συναισθήματα και τις καταστάσεις που σε βαραίνουν.