pride

Πόσο δεδομένη είναι η ελευθερία στον έρωτα;

Πόσο δεδομένη είναι η ελευθερία στον έρωτα; Ελευθερία και έρωτας.Αλήθεια πόσο συμβαδίζουν; Και πόσο συμβαδίζουν στην εποχή μας.Στο άρθρο της εβδομάδας θα δούμε πτυχές της ελευθερίας που αφορούν τις ερωτικές σχέσεις. Με αφορμή και τον μήνα αφιερωμένο στο Pride, που κορυφώνεται αυτή τη βδομάδα. Η ελευθερία έχει άμεση σχέση με την αποδοχή της διαφορετικότητας και ο έρωτας μπορεί να είναι ένας από τους τρόπους να την απολαμβάνουμε. Είναι όμως ένα ζήτημα πως τελικά τη βιώνουμε στην πραγματικότητα. Ή μήπως βαφτίζουμε ελευθερία κάτι που δεν είναι;

Γιατί χρειαζόμαστε το Pride;

Σκέψου να ξυπνάς το πρωί και ενώ είσαι ο εαυτός σου κάτι έχει αλλάξει στο τρόπο που σε κοιτάν οι άλλοι. Βλέπεις πως τα βλέμματά τους έχουν γίνει πιο έντονα και επικριτικά. Πας στη δουλειά σου όπως κάθε φορά, όμως αρχίζεις να ακούς ψιθύρους και σχόλια που πριν δεν τα άκουγες. Για κάποιο λόγο κάποιο στο χώρο εργασίας σου ενοχλούνται, και δεν καταλαβαίνεις τι είναι αυτό. Το βράδυ γυρνάς σπίτι και σε περιμένει η σχέση σου.

Ετοιμάζεστε να πάτε για ποτό. Κρατιέστε χέρι χέρι. Τότε κάποιος αρχίζει να σας βρίζει, ενώ δεν τον ξέρετε, μα ούτε καν του έχετε μιλήσει. Περνάτε μαζί το σοκ και βιαστικά φεύγετε στον κεντρικό δρόμο της περιοχής. Φτάνετε στο μπαρ με φόβο. Ύστερα από κάποια ώρα η συζήτηση έχει ανάψει. Η σκέψη σου είναι επικεντρωμένη σε κάτι που θέλεις να πεις. Το έχεις σκεφτεί καιρό. Και τότε κάνεις την κίνηση και ανακοινώνεις στον άνθρωπό σου πως θέλεις να μοιραστείς μαζί του/της τη ζωή σου και να παντρευτείτε. Όμως για κάποιο λόγο δεν μπορείτε.. ούτε να κάνετε οικογένεια. Παρότι αγαπιέστε τόσο πολύ..

Αυτό το κάτι που έχει αλλάξει στην ιστορία αυτή (που είναι καθημερινή για πολλ@) δεν είναι ο εαυτός σου, αλλά το ότι αναδύθηκε η σεξουαλική σου ταυτότητα. Και κυρίως το πως το βλέπει η κοινωνία. Σε μια κοινωνία που κάποιοι από εμάς δεν έχουμε πλήρη δικαιώματα, σημαίνει πως χρειάζεται ακόμα διεκδίκηση. Η ελευθερία δεν είναι δεδομένη, ούτε και η χαρά του έρωτα.

Το pride γεννήθηκε για την διεκδίκηση της ελευθερίας

24 Ιούλη του 1969 έγινε η πρώτη πορεία Pride στην Νέα Υόρκη. Η αφετηρία του Pride είναι μία επέτειος μνήμης απέναντι σε ένα περιστατικό που συνέβη στη Νέα Υόρκη στις 28 Ιουνίου του 1969. Τότε στο gay bar Stonewall Inn πραγματοποιήθηκε εισβολή από αστυνομικούς με πρόφαση την παράνομη πώληση οινοπνεύματος, σε μια σειρά αλλεπάλληλων επιδρομών σε ανάλογα μπαρ της περιοχής κι ενώ η γενική παρενόχληση των LGBTI ατόμων ήταν συνήθης πρακτική.

Αυτό προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις μετά από συνεχείς τέτοια φαινόμενα, καταπάτηση δικαιωμάτων, βία και κατά σειρά διακρίσεων. Η συμμαχία μεταξύ ακτιβιστών που σχηματίστηκε από τη συνεδρίαση υιοθέτησε την ονομασία «Gay Απελευθερωτικό Μέτωπο». Και έτσι δημιουργήθηκε το πρώτο lgbtq κίνημα. Ως και σήμερα σκοπός είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα να είναι δεδομένα για όλ@ ανεξαρτήτου φύλου. Η ελευθερία έκφρασης λόγου και προσωπικότητας, η σωματική ακεραιότητα, συμπερίληψη στην εκπαίδευση, στους χώρους εργασίας, η τεκνοθεσία κ.α είναι ελευθερίες που δεν είναι δεδομένες. Λέμε πως ζούμε σε μια ελεύθερη κοινωνία, αν το δούμε όμως καλύτερα δεν είναι έτσι.

Οι ψυχολογικές συνέπειες

Όταν ένας άνθρωπος νιώθει πως δεν μπορεί να εκφραστεί όπως είναι, δεν μπορεί να ερωτευτεί όπως είναι, έχει μεγάλη συνέπεια στη ψυχολογία του. Καθώς νιώθει εγκλωβισμό, περιορισμό και πως βρίσκεται στο περιθώριο. Και τότε συχνά έρχεται η θλίψη, η απογοήτευση αλλά και η απελπισία. Θέλει να φωνάξει, να βγάλει από μέσα του το θυμό. Να αναπνεύσει ελεύθερα. Συχνά χρειάζεται να κρύβεται. Το σώμα μαζεύεται, οι μύες συσπούνται πιο έντονα και επίμονα. Όσο επίμονη είναι και η φωνή των άλλων για το πως πρέπει να ζεις. Αργά η γρήγορα αυτή η θλίψη και ο θυμός θα θέλουν μια διαφυγή.

Υπάρχουν λύσεις;

Αμέτρητες φορές η ελευθερία ήταν ένα μεγάλο ζήτημα για κοινωνίες, έθνη, μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού. Έτσι και εδώ στην ελευθερία του έρωτα. Η ελευθερία ξεκινάει από την ελευθερία που δημιουργώ μέσα μου. Το να αναλάβω την ευθύνη της. Να φτιάξω τη δική της φωλιά μέσα στην καρδιά μου. Αλλά και να αφήσω εγώ πρώτα τα δεσμά μέσα μου, που δεν με αφήνουν να είμαι όλα αυτά που είμαι. Θέλει προσπάθεια. Θέλει χρόνο, κόπο και πολύ θάρρος. Όμως αυτός είναι ένας καλύτερος δρόμος από το να αφεθείς στην απελπισία.

 Και ναι δεν θα είναι εύκολο. Όμως υπάρχουν πολλ@ που είναι στην ίδια θέση. Είμαστε πολλ@! Και έτσι μαζί θα ανοίξουμε το δρόμο. Ξεκινώντας από το μέσα μας. Διότι η ελευθερία είναι στάση ζωής. Και που πρώτα εμείς χρειάζεται να την υποστηρίζουμε.

Αν χρειάζεσαι υποστήριξη στο πως να νιώσεις μεγαλύτερη ελευθερία στις σχέσεις γενικά και στον έρωτα, μπορούμε να το δούμε μαζί μέσα από ατομικές συνεδρίες.

Πηγές:

https://athenspride.eu/history-of-pride/