Τι χρώμα έχει ο έρωτας;

Τι χρώμα έχει ο έρωτας; Ο φτερωτός αυτός θεός που βάζει τους ανθρώπους να δουν την ομορφιά του κόσμου μέσα από τα μάτια του. Και είναι πάντα ο έρωτας κάτι το όμορφο; Η αλήθεια είναι πως έχουν γραφτεί τόσα πολλά. Τραγούδια, ποιήματα, έχουν δημιουργηθεί θεατρικά, πίνακες ζωγραφικής, και πόσες ακόμα εμπνεύσεις από τον έρωτα. Κάτι που φέρνει στη ζωή μας το αναπάντεχο και την μεγάλη ερώτηση στην ύπαρξή μας. Μας κάνει να έρθουμε πιο κοντά στη δύναμη που δίνει ζωή στο κάθε τι και να αλλάξουμε την οπτική μας για τον κόσμο. Έτσι καταλαβαίνουμε το πως κάποιος άγνωστος γίνεται τόσο γρήγορα σημαντικός. Αρχίζουμε να τον/την/το αναζητάμε εκεί που πριν δεν υπήρχε καμία επιθυμία. Μιας και το ένστιχτό μας λέει πως αυτός ο άνθρωπος και αυτή η έλξη θα δώσει στα αναπάντητα ερωτήματα μας την απάντηση. Είναι πράγματι έτσι;

 Ο έρωτας έχει το χρώμα που του δίνει η ένωση της δικής σου ψυχής με τη δική μου.

Ο έρωτας έχει το χρώμα που του δίνει η ένωση της δικής σου ψυχής με τη δική μου. Ίσως περιμένουμε το ένα χρώμα να είναι ροζ και το άλλο μπλε. Όμως τελικά υπάρχουν τόσες πολλές αποχρώσεις και χρώματα. Όσα και πολύ περισσότερα από αυτά του ουράνιου τόξου. Μιας και είναι ο μήνας αφιερωμένος στο Pride αυτό έρχεται να μας υπενθυμίσει πόση διαφορετικότητα και ποικιλία υπάρχει στον κόσμο. Πως δεν είναι όλα δίχρωμα και μονοδιάστατα. Και πως ο έρωτας δεν κάνει διακρίσεις. Μόνο ο νους και η στερεοτυπική λογική. Ίσα ίσα ο έρωτας φέρνει την ένωση ακόμα και στα πιο απίθανα ζευγάρια. Διότι αυτή η ένωση θα είναι πολύ ξεχωριστή και η ψυχή αρέσκεται στο ξεχωριστό.

Τι συμβαίνει όμως όταν το χρώμα του είναι ξεθωριασμένο;

Υπάρχουν φορές που η σπίθα του έρωτα είναι δυνατή, αλλά δεν μπορεί να διαρκέσει. Τι συμβαίνει σε αυτή την περίπτωση; Σημαίνει πως είτε και οι δύο ψυχές είτε η μια έχει θολά τα χρώματά της. Η συναισθηματική πείνα είναι μια σημαντική αιτία που συμβαίνει αυτό. Συμβαίνει όταν χρόνια δεν δίνουμε σε μας όλα εκείνα που λαχταρά, όταν υπάρχει έντονο εσωτερικό κενό. Τη ρίζα της θα τη βρούμε στη παιδική ηλικία. Τότε που συχνά μπορεί να μην μας δίναν αρκετή σημασία, ή ίσως μεγαλώσαμε στον αυτόματο. Σε παιδιά που δεν χόρτασαν αγκαλιά και χάδι, τρυφερότητα και αξία. Που έπρεπε μονίμως να είναι σε ρόλο, το ρόλο του καλού μαθητή, του ευγενικού και εργατικού παιδιού. Ή που ήταν ο αποδιοπομπαίος τράγος για ό,τι συνέβαινε μέσα στο σπίτι. Και πόσο ξεθωριασμένο το χρώμα μιας ψυχής που έχει ζήσει μέσα σε ένα σπίτι με εντάσεις και βία.

Τότε ο έρωτας όταν έρχεται φαντάζει σωτήρας. Αυτός που θα δώσει το χρώμα που μας λείπει. Που θα καλύψει το κενό και θα μας κάνει να ξεχάσουμε το παρελθόν. Σα το γλυκό κρασί που σε μεθάει εύκολα. Και λησμονείς ο,τι σε βασάνιζε. Όμως όπως και το κρασί κρατάει λίγο έτσι κι ο έρωτας. Και τότε ο πόνος έρχεται ξανά. Κι ίσως και πιο δυνατός. Γιατί ο έρωτας σου άνοιξε τα μάτια και είδες την απάντηση. Η απάντηση είναι η ένωση. Όχι όμως η ένωση που φαντάζεσαι.

Όταν είμαι σε ένωση με τον αληθινό μου εαυτό/η

Η ένωση που λαχταράμε είναι η ένωση με τον πρωταρχικό μας εαυτό/η. Ο έρωτας μας θυμίζει με τη μοιάζει αυτή ένωση, που αυτή αληθινά όλοι μας αναζητάμε. Μια πράξη θεόσταλτη, μια κατάσταση έκστασης. Ο άλλος άνθρωπος μας βοηθά στο να εξελιχθούμε και να δούμε και άλλες αποχρώσεις της ψυχής μας, ξεχασμένες ή τελείως ασυνείδητες. Εμείς όμως οφείλουμε να διατηρούμε σε καλή κατάσταση το χρώμα της ψυχής μας. Και έτσι όταν έρθουμε κοντά με τον άλλο/η από τα βέλη του έρωτα, αυτό να μην καταλήξει απλά ένα πυροτέχνημα. Αλλά μια φλόγα βαθιά που κάνει την καρδιά να καίει και να θυμιάζει το όνειρο.

Όταν ο/η/το σύντροφος γίνεται συνοδοιπόρος, ο έρωτας εμφανίζεται ως η οδός με τα ροδοπέταλα που βαδίζουμε μαζί για να βρούμε τι μας ολοκληρώνει. Κα όχι δεν είναι το άλλο μας μισό. Διότι κανείς δεν είναι μισός. Αλλά μας δείχνει πως έρθουμε κοντά στη συνειδητοποίηση της ύπαρξης και του Όλου μέσα μας. Μια στιγμή τόσο δυνατή όσο ο οργασμός όσο και φευγαλέα μας δίνει εκείνη τη γλυκιά ανακούφιση της αίσθησης του ανείπωτου. Διότι το Όλον δεν περιγράφεται με λόγια.

Αυτό είναι και το χρώμα του έρωτα. Κάτι το απερίγραπτο, γεμάτο αισθαντικότητα, που κρύβει μέσα του το νόημα του κόσμου.

Αν δυσκολεύεσαι με τον έρωτα ή και νιώθεις συναισθηματική πείνα και κενό μπορούμε να το δουλέψουμε μαζί μέσα από ατομικές συνεδρίες.