the eternal flow

Έρως και η Ψυχή και το αιώνιο ερώτημα-Part2

Έρως και η Ψυχή και το αιώνιο ερώτημα. Αλήθεια πως αντιμετωπίζουμε τον έρωτα στη σύγχρονη εποχή; Ζούμε τον έρωτα; Συχνά τον μπερδεύουμε με την ανάγκη για σεξ. Είναι μόνο αυτό; Ή κάτι παραπάνω. Βλέποντας πως αντιμετωπίζουμε τον έρωτα ως κοινωνία, αντιλαμβανόμαστε πως αντιμετωπίζουμε την ίδια τη ζωή. Αν σκεφτούμε πως ο έρωτας είναι η δύναμη να φέρει στη ζωή ένα παιδί και είναι αυτό που κάνει τον σπόρο να γίνει δέντρο. Το αιώνιο ερώτημα, ποια είναι η σχέση μου με τη ζωή; Είναι η συνάντηση της Ψυχής με τον Έρωτα. Και μια συνάντηση που συμβαίνει μετά από προκλήσεις, μεταβάσεις και μυήσεις. Ποιος μας μυεί στον έρωτα; Η ίδια μας η φύση. Άραγε αφήνουμε τη ροή να μας δείξει αυτό το πως;

Ο μύθος του Έρωτα και της Ψυχής και οι σύγχρονες παθογένειες

Η βιασύνη της Ψυχής δεν είναι σύγχρονο φαινόμενο. Είναι φαινόμενο της άγουρης και άμαθης ακόμα Anima (το θηλυκό αρχέτυπο της Ψυχής). Η οποία παίρνει παράτολμες αποφάσεις, όπως στο μύθο που ακούει τις κακόβουλες αδερφές της και χωρίς να το σκεφτεί πολύ πάει να σκοτώσει τον Έρωτα. Έτσι και εμείς. Ακούμε τις κακόβουλες προθέσεις, τα στερεότυπα της κοινωνίας για τον Έρωτα και πάμε να τον σκοτώσουμε. Στερεότυπα που μιλάνε για το πως θα έπρεπε να είναι: Να έχει κύρος, συγκεκριμένες σωματικές προδιαγραφές, χρώμα δέρματος, ηλικία, οικονομική και οικογενειακή κατάσταση. Ένας έρωτας Σωτήρας από τις δικές μας ανασφάλειες. Ένας έρωτας που θα μας θρέφει συναισθηματικά, ενώ εμείς δεν έχουμε φροντίσει να μας θρέψουμε. Μια απαίτηση.

Και ο Έρωτας φυσικά φεύγει μακριά. Μακριά από τους αμύητους στη ροή της ζωής. Και μακριά από τα στερεότυπα με τα οποία δεν έχει καμία σχέση. Η σύγχρονη κοινωνία με τον καταναλωτισμό και που φέρεται στη φύση ως προϊόν προς χρήση, το ίδιο φέρεται και στον Έρωτα. Και αυτός μονίμως φεύγει μακριά. Και αυτό θα κάνει ώσπου να περάσουμε τις μυήσεις της μητέρας του Αφροδίτης. Ώσπου να περάσουμε τις μυήσεις της Μεγάλης Μητέρας του Animus (το αρσενικό αρχέτυπο της ψυχής).

Οι τέσσερεις μυήσεις της Ψυχής

Η πρώτη μύηση: Στη πρώτη δοκιμασία της η Ψυχή καλείται να μυηθεί στην αρετή της διάκρισης. Η διάκριση των σπόρων. Ποιος σπόρος είναι τι; Η διάκριση μας βοηθάει να δούμε ξεκάθαρα τα μοτίβα στις σχέσεις μας και τι ανθρώπους ελκύουμε. Αν δεν είναι αυτό που θέλουμε χρειάζεται να εξασκηθούμε στη διάκριση. Να βλέπουμε τα κόκκινα σημαιάκια– τα σημάδια πως αυτός ο άνθρωπος δεν θα μας φερθεί καλά, όσο γίνεται πιο νωρίς. Και να πάρουμε απόσταση και να θέσουμε όρια. Να κάνουμε αποφασιστική εκλογή ποιόν/α/ο θέλουμε κοντά μας. Να σταματήσουμε να ακούμε τη φωνή της αμφιβολίας και των κοινωνικών πρέπει και να ακούσουμε την εσωτερική μας φωνή.

Η δεύτερη και η τρίτη μύηση:

Αφορούν την ανάπτυξη των αρετών της Ψυχής, του ήθους και της συναισθηματικής της ωριμότητας. Το πως να διατηρεί τον πλούτο της και την αγνότητα των προθέσεών της ακέραια. Καθώς και πως να συντονίζεται το συναίσθημά της σε αρμονία με το ήθος και τις αξίες της. Αν ο άνθρωπος που μας ελκύει δεν έχει τις ίδιες αξίες με εμάς η σχέση θα έχει θεμελιώδεις δυσκολίες. Χρειάζεται να βλέπουμε τον κόσμο από μια κοντινή γωνία. Και όχι με ταύτιση, αλλά με συνήχηση. Να ταιριάζουν τα χρώματα στα γυαλιά που φοράμε στη κοσμοθέαση μας.

Για αυτό πριν έρθει με όλο του το Είναι ο Έρωτας χρειάζεται να γνωρίζω εγώ ποια/ος/ο είμαι, όσο μπορώ καλύτερα. Να έχω τιμήσει την δική μου αξία. Και ύστερα θα μπορέσω να συναντήσω τον Έρωτα που έφυγε μακριά. Γιατί Εκείνος θα ξέρει πως είμαι έτοιμη/ος/ο στην πορεία της εξατομίκευσής μου.

Η τέταρτη μύηση- εκεί στην Πτώση του Εγώ έρχεται ο Έρωτας

 Στη τέταρτη μύηση η Ψυχή καλείται να πάει στον Κάτω κόσμο. Ο Θάνατος της ζωής που ήξερε είναι αναπόφευκτός. Αν δεν διατίθεμαι να αλλάξω κάτι από τη ζωή μου για να σε συναντήσω, πως θα βρω το χρόνο και την ενέργεια για σένα; Αν δεν προτίθεμαι να με χάσω για λίγο για να με ξαναβρώ, αφού έχω ενωθεί μαζί σου καλύτερα να μην μπω στη διαδικασία. Γιατί ο Έρωτας φέρνει την ένωση μέσα από το Θάνατο του Εγώ. Και αν δεν θέλω να χάσω το Εγώ μου καλύτερα να μείνω μακριά. Καλύτερα να φύγω. Μόνο που τότε φεύγω από την ίδια τη ζωή. Γίνομαι περιπλανητής χωρίς νόημα στους κύκλους της Γης. Όταν αγκαλιάζω το Θάνατο του Εγώ, καλωσορίζω τη μετάβαση στο καινούριο και άγνωστο. Άγνωστο για τον Νου μου, διότι η Ψυχή και ο Έρωτας ξέρουν.

 Ο Έρωτας τονίζει το νόημα που δίνουμε στην ύπαρξη. Ψιθυρίζει στο αφτί μας γιατί γεννήθηκαν οι πλανήτες, τα αστέρια και οι γαλαξίες. Μας οδηγεί στην Πτώση του Εγώ για να ανυψωθεί η Ψυχή στην Αθανασία. Στην Πνευματική μύηση. Την Ιερή ένωση.  Εκεί που καταλαβαίνω μαζί σου, και μαζί με όλα πως είμαστε Ένα. Το Ένα θα γίνει η αφετηρία για μια νέα ζωή, που θα φιλοξενήσει η Anima στη μήτρα της. Μια δική μου νέα ζωή δημιουργίας μαζί με  τη Ροή του Είναι.  

Αν δυσκολεύεσαι σε θέματα σχέσεων ή σε θέματα που αφορούν τη δημιουργία και το νόημα της ζωής σου προτείνω να κάνουμε μαζί ατομικές συνεδρίες ψυχολογικής υποστήριξης