ασφάλεια

Η ανάγκη μου για ασφάλεια-θεμελιώδης ψυχολογική ανάγκη

Η ανάγκη μου για ασφάλεια είναι θεμελιώδης ψυχολογική ανάγκη. Ξεκίνησα αυτή τη βδομάδα να σκέφτομαι τι άρθρο θα είχε ενδιαφέρον να έγραφα. Αλλά και τι θα ήταν ουσιαστικό. Μέσα από το βίωμα των ημερών και τα όσα άκουγα από τις πελάτισσες και τους πελάτες μου αναδύθηκε η σημασία της ασφάλειας. Τι σημαίνει ασφάλεια στην εποχή του covid; Και τι σημαίνει για καθεμιά από εμάς τις γυναίκες η ασφάλεια; Τι σημαίνει για ένα ΛΟΑΤΚΙ άτομο; Τι για έναν άνθρωπο με αναπηρία ή με ψυχική ασθένεια; Και πως συνδέεται με την ψυχική υγεία όλων μας;

Ο άνθρωπος δημιούργησε τον πολιτισμό από την ανάγκη για ασφάλεια

Ας πάρουμε λίγο τα πράγματα από την αρχή. Με την φαντασία μου σκέφτομαι πως θα ήταν αν είχα γεννηθεί σε μια σπηλιά γεμάτη υγρασία. Το φαγητό μου ήταν ωμό και υπήρχε ο φόβος να έρθει κάποιο άγριο ζώο ανά πάσα στιγμή. Από μωρό ζω με αυτή την αγωνία, πως κάτι μπορεί να μου επιτεθεί και να μην υπάρχω πια. Ζω με βάση το ένστιχτό μου.  Επίσης κοιμάμαι στο χώμα και κάθε είδος ζωύφιο περπατά πάνω μου ενώ ξεκουράζομαι. Και μια μέρα εμφανίζεται η φωτιά! Και ναι πλέον δε φοβάμαι τα άγρια θηρία. Μια από τις πρώτες ενδείξεις πολιτισμού έχει εμφανιστεί. Ο σκοπός της φωτιάς είναι να μου προστατεύει τη ζωή. Από εκείνη τη στιγμή όλα μπορούν να αναπτυχθούν ως πολιτισμός. Όπως το χτίσιμο ενός σπιτιού, ο ρουχισμός, η τέχνη, η ιατρική, η παιδεία κλπ

Ύστερα περνάνε χιλιάδες χρόνια και δεν υπάρχουν πια θηρία που να με απειλούν. Η ζωή μου έχει γεμίσει με πολλές δραστηριότητες. Κι όμως συχνά το σώμα μου παίρνει θέση άμυνας σαν κάποιο άγριο θηρίο να έχει έρθει κοντά μου. Ίσως είναι ένας εργοδότης που με παρενοχλεί. Ίσως είναι η αγωνία μου να περάσω απέναντι το δρόμο καθώς έχω τύφλωση. Οι κίνδυνοι έχουν αλλάξει μορφή. Μπορεί να είναι ένα θέμα υγείας που είναι πολύ σοβαρό. Ή να αντιδρώ σε μια ενδεχόμενη απειλή, όπως αυτό που βιώνει η κοινωνία μας με τον covid. Ο πολιτισμός συνεχίζει να χτίζεται στην ανάγκη για ασφάλεια. Τώρα όμως μπορεί να αναπτυχθεί με την νοοτροπία φροντίδας και ενσυναίσθησης. Αυτό που μας κάνει πλέον πολιτισμένους είναι πόσο νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλο.

Ως που να συμβεί αυτό…

Είναι σημαντικό να μάθω να με προστατεύω

Η ψυχική μου υγεία και η σωματική μου ακεραιότητα έχει ως θεμελιώδης βάση την ασφάλεια. Χωρίς αυτή δεν μπορώ να αναπτυχθώ. Το ζητούμενο είναι να μάθω τι είναι πράγματι κίνδυνος και τι η μνήμη μιας επικίνδυνης κατάστασης. Το να διακρίνω δηλαδή πότε χρειάζεται η δική μου άμεση δράση ή είναι ένα false alarm. Και στις δύο περιπτώσεις ενεργοποιείται το σώμα μου για αυτό που λέμε κατάσταση πάλης ή φυγής. Όταν είναι ένα false alarm έχει αναδυθεί μια μνήμη που μου θύμισε κάτι το απειλητικό ενώ δεν συμβαίνει τώρα. Το στρες εμφανίζεται συχνά μέσα από μια τέτοια κατάσταση.

 Συχνά μέσα στις οικογένειες που υπάρχει ενδοοικογενειακή βία μπορεί να ακούσω πως ο έξω κόσμος είναι απειλητικός, ενώ η βία υπάρχει μέσα στο σπίτι. Καθώς μάλιστα τονίζεται λεκτικά με τη φράση: ‘’Να προσέχεις εκεί έξω’’ λένε, ενώ μέσα στο σπίτι υπάρχει επιβολή και φόβος.  Αυτό μπορεί να μπερδέψει την δική μου αίσθηση ασφάλειας. Και τότε χρειάζεται να μάθω και να εκπαιδεύσω τον εαυτό μου τι είναι τι. Πως η ζωή στην κοινωνία μπορεί να είναι ασφαλής, καθώς και πως χρειάζεται προσοχή όταν πράγματι κάτι συμβαίνει. Ή πως η ζωή μέσα στην οικογένεια να περιλαμβάνει βία, άρα χρειάζεται να απομακρυνθώ από εκεί.

Η ασφάλεια σημαίνει να νιώθω καλά εκεί που είμαι

Η ασφάλεια δεν είναι απλά έλλειψη απειλής. Σημαίνει πως εκεί που βρίσκομαι νιώθω καλά μέσα μου. Και με αυτό που συμβαίνει. Το σώμα μου αναπνέει, είναι χαλαρό, και άνετο. Απλώνεται ευχάριστα μέσα στο χώρο. Το συναίσθημά μου είναι ασφαλές. Κάτι πολύ σημαντικό. Νιώθω πως μπορώ άνετα να εκφραστώ. Μπορώ άνετα να ικανοποιώ τις ανάγκες μου. Έχω παρουσία μέσα στο χώρο και έχω γνώμη και άποψη. Η σκέψη μου ρέει αβίαστα, το ίδιο και ο λόγος μου. Κάτι που μου αξίζει. Καθώς μάλιστα είναι πανανθρώπινο δικαίωμα.

Αν νιώθεις πως δυσκολεύεσαι με το να καλύψεις την ανάγκη για ασφάλεια σου προτείνω να δουλέψουμε μαζί το θέμα αυτό μέσα από ατομικές συνεδρίες.