Βλέπω την ιερότητα στη γυναικεία μου φύση

Βλέπω την ιερότητα στη γυναικεία μου φύση. Όταν τη δω εγώ, ακολουθεί κι ο κόσμος μαζί μου. Πόσο συχνά αντιλαμβάνομαι πως μέσα από εμένα εκφράζεται η ζωή; Πόσο συχνά σκέφτομαι πως οι καμπύλες μου και όλο το σώμα μου είναι ένας ναός θηλυκότητας; Καταλαβαίνω πολύ καλά πως συχνά δυσκολεύομαι να το δω. Η καθημερινότητα με κάνει να το ξεχνώ. Οι αντιλήψεις μιας κοινωνίας πιο αρσενικής με σταματάει από το να το αντιλαμβάνομαι. Πως θα ήταν αν το θυμόμουν και πως θα επηρέαζε τη ψυχολογία μου;

Η σχέση μου με τη φύση- η σχέση μου με τη γυναίκα

Το πως βλέπω τη φύση λέει πολλά για το πως βλέπω τη γυναίκα. Πως βλέπω εμένα ως γυναίκα. Έχω μια σχέση επιφανειακή με τη φύση; Έχω μια σχέση εργαλειακή με τη φύση, δηλαδή τη βλέπω μονάχα ως κάτι χρήσιμο που μου προσφέρει τη βενζίνη στο αυτοκίνητό μου, το λιγνίτη για το ρεύμα, τα υλικά στο πιάτο μου; Αν έχω μια τέτοια σχέση μαζί της κάπως έτσι είναι και η σχέση μου με τη γυναικεία μου φύση, εργαλειακή. Όταν αντιληφθώ πως είμαι κομμάτι της φύσης, ανήκω στην αγκαλιά της, και πως η φύση εκφράζεται μέσα από μένα βλέπω αλλιώς τη ζωή. Αντιλαμβάνομαι το θαύμα της γέννας, το θαύμα της ύπαρξης, την ευλογία να νιώθω το βίωμα μου ως γυναίκα κάτι ιερό. Πως είμαι η ροή του ποταμού της ζωής. Τότε αλλάζει και η σχέση με τον εαυτό μου/εαυτή μου και η ψυχολογία μου.

Πως μπορώ να με στηρίξω;

Ας είναι το σημερινό άρθρο ένας σπόρος να με κάνει να σκεφτώ την ιερότητα στη γυναικεία μου φύση. Ύστερα μπορώ αν θέλω να βάλλω στη καθημερινότητά μου πρακτικές να με βοηθήσει να το δω. Κάτι που πολλές γυναίκες ξεχνούν λόγω της πολυάσχολης ζωής τους και τη φροντίδα των παιδιών και του σπιτιού είναι να ρίχνουν μια ματιά στο σώμα τους. Κάτω από το κεφάλι. Να θυμούνται πως έχουν ένα σώμα που τις στηρίζει όλη μέρα και αξίζει ένα βλέμμα τους. Δύο λεπτά μέσα στο 24ωρο, να δεις το σώμα σου με τρυφερότητα. Να του πεις σε ευχαριστώ που είσαι πάντα εδώ. Μπορεί κάπου να παραπονιέσαι και να μην σε ακούω. Τώρα για έστω δυο λεπτά σε αφουγκράζομαι. Κι αν μου βγει, λέω στο σώμα μου: Είσαι ο ναός της ψυχής μου. Σε ευχαριστώ για όλα όσα μου δίνεις!

Το γυναικείο σώμα μου είναι το πινέλο της ψυχής μου, που ζωγραφίζει τη γη. Μια έκφραση της ζωής με τα χρώματα του είναι μου.

Ένας διαλογισμός για την ιερότητα της γυναικείας μου φύσης

Αν καταφέρω να βρω παραπάνω χρόνο από δυο λεπτά, μπορώ να κάνω τον εξής διαλογισμό:

Κάθομαι αναπαυτικά στην καρέκλα μου. Παίρνω μερικές βαθιές ανάσες. Σε όλο το διαλογισμό φροντίζω την αναπνοή μου. Την βοηθάω να είναι όλο και πιο βαθιά..όλο και πιο βαθιά. Ξάφνου, μια σκέψη έρχεται στο μυαλό μου. Πως η γυναικεία μου φύση, είναι ένας όμορφος τόπος μέσα μου. Ένας τόπος που κάποια σημεία έχω εξεραυνίσει, κάποια όχι. Επιλέγω για σήμερα να εξερευνήσω για λίγο αυτόν τον τόπο. Τι χρώματα έχει; Τι σχήματα; Έχει λιβάδια, ποταμούς, βουνά και πεδιάδες; Έχει θάλασσα; Ίσως έχει κάποιο σπίτι, ή μπορεί να έχει μια ολόκληρη πόλη. Με τι μοιάζει το τοπίο της γυναικείας μου φύσης; Σε κάποιο σημείο, έχει κάτι που αναγνωρίζω ως ιερό. Πλησιάζω σε αυτό το ιερό μέρος. Πως είναι; Είναι κάποιο φυσικό τοπίο ή κάποιο ιερό κτίσμα; Σε αυτό το ιερό σημείο κάθομαι για λίγο. Νιώθω την ενέργειά του. Νιώθω την ιερότητα. Την ιερότητα της γυναικείας μου φύσης. Όταν είμαι έτοιμη, δίνω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε τούτο τον τόπο. Απαλά επιστρέφω στην συνειδητότητα της αναπνοής μου και του σώματός μου. Αν θέλω βλέπω το σώμα μου, με τα μάτια του ιερού. Κι αν μου βγαίνει, το αγκαλιάζω.

Την επόμενη φορά μπορώ να ξαναπάω στο ιερό και αν θέλω να εξερευνήσω και κάτι ακόμα από τον όμορφο τόπο. Έτσι εξερευνώ πτυχές πολύ δικές μου.

Άραγε πως θα ήταν η καθημερινότητά μου αν αντιλαμβανόμουν πως η γυναικεία μου φύση, είναι ιερή;

Αυτό το ερώτημα καθώς και άλλα πολύ σημαντικά για τη γυναικεία φύση θα τα δούμε μαζί, στην  ομάδα θετικής ψυχολογίας για γυναίκες. Θα γίνεται online κάθε Παρασκευή, ξεκινώντας τη Παρασκευή 15 Οκτώβρη, ώρα 19:00-20:30.Εκεί θα δούμε βιωματικά το ταξίδι της γυναικείας ψυχής και θα δοθεί γνώση, ανάλυση και θεωρία για το σκοπό αυτό.